فانوسی در دست

                                          فانوسی در دست

فانوسی در دست

از پیچ و تاب تاریکی

                سرازیر می شوم

           فالی می گیرم(نماز شام غریبان چو گریه آغازم...)

سر به زیر می شوم

فریاد بر می آورم تاریکی را.

آسمان کوتاه تر می شود

ماه می خندد!

            تمام رنج های جهان بر دوشم!

          وتمام زخم های جهان تن پوشم!

                    لبانم از بوسه های تو گل کرده است.

بگذار رنج هارا تجربه کنم

                         زخم ها را!

              من به اندازه ی تمام تنهایان تنهایم.

                                    * * *

    000صدایی می شنوم

          بیدار می شوم

                     فانوسی در دستم...

                              

/ 0 نظر / 10 بازدید