من- رودخانه- درخت

بین درخت و رودخانه

در روبروی کوه ایستاده ام

و حرف هایم را

درسایه سار رودخانه به رود داده ام.

جاری تر از آب شدم

تا چونان زلال آب

           قطره

                 قطره

بنشینم بر زمین.

من از تمام خود گذشتم

وبلند بلند گریستم

در خروش آب

             تا غریبه ای نشنود

                           مگرصدایم را.

من جاری شدم در تو

اي جاري تر از تمام رودها!

***

ودرخت شاهد بودشکستنم را

                        آنگاه که ذره ذره می شکستم!

وکوه شاهد بود خرد شدنم را

                          آنگاه که لحظه لحظه خرد می شدم!

ورود شاهد بود جاری شدنم را

                        آنگاه که قطره قطره فرو می ریختم!

من از تمام خود گذشتم

تا تو به خود برسی

اي هفت سال  دور تراز من

کاش واژه های بارانی

پناهم می دادند...!

 

/ 1 نظر / 19 بازدید
.