نامه ی تنکا

تنها اگر برای تو نبود

                          -بانو!

هفت آسمان را آینه ای می کردم

و هفت بار آینه هارا زیر پای چشمانت می شکاندم.

تنها اگر برای تو نبود

                          -بانو!

                          ***

 چون شب در چشمانت گم می شوم

 وچون توفان در گیسوانت

وقتی پریشان می شوی

      وقتی پریشان می کنی

                     چشم هایت را 

                          گیسوانت را

                                            ـبانو!

حماسه ای از قلب من می روید

و تغزلی از چشم هایت

 و دشنه ای که در مشت پیکره ای وحشت زده است.

 دیگر نه پای ایستادن است

                  آهای...همسایه!

شعری برایم بخوان

                         -شعری

تا زخم های کهنه و پارینم را

                             مرهمی باشد.

و برای غربتم آوازی سرده

 تا غصه هایم را پرواز دهم.

تنها اگر برای تو نبود

                        -بانو!

من خویش رانیز پرواز می دادم.